komentarz(strona 64/173)

Po dość niemrawym początku tygodnia na wczorajszej sesji obserwowaliśmy zwiększone obroty i wyraźną chęć popytu do odzyskania strat z końca ubiegłego tygodnia. Można było się zastanawiać, czy jest to tylko efekt końca miesiąca, czy też jest szansa na kontynuację tej tendencji w następnych dniach. Informacje zza oceanu, gdzie FED nie zmienił parametrów stóp procentowych oraz wartości programu QE3, przeszły wczoraj na tamtejszym rynku bez większego echa.

W okresie hossy pierwszy dzień miesiąca często doprowadza do pokaźnych wzrostów. Wynikają one w głównej mierze z dobrych odczytów wskaźników PMI, których publikacja rozpoczyna każdy kolejny miesiąc. Z dzisiejszych danych wyciągnąć można było wiele optymistycznych wniosków i stąd zapewne pozytywny ich odbiór ze strony inwestorów.

Optymizm po serii dobrych danych makroekonomicznych przeważył nad obawami o ograniczenie programu skupowania obligacji przez amerykańską rezerwę federalną. W efekcie na większości parkietów indeksy wyraźnie zyskiwały na wartości.

Szef Europejskiego Banku Centralnego był dzisiaj bardzo ostrożny. Mario Draghi powtórzył sentencję z lipca, że stopy procentowe pozostaną na niskim poziomie przez dłuższy okres.

Dużą zmienność odczuli wczoraj inwestorzy. Głównym winowajcą takiej sytuacji były USA. Po południu publikowane były ważne informacje z amerykańskiej gospodarki. O godz. 14:15 otrzymaliśmy Raport ADP. Pokazał on wzrost nowych miejsc pracy do 200 tys., co było wynikiem znacznie lepszym od prognozy na poziomie 180 tys.

Słaby finisz warszawskiego parkietu w piątek był swojego rodzaju potwierdzeniem niemocy strony popytowej, która wcześniej przez wiele sesji próbowała bez powodzenia sforsować najbliższe poziomy oporu technicznego wyraźnie dostrzegalne na wykresach głównych indeksów.

Dzisiejsza sesja była bardzo spokojna i w większości przebiegała w okolicach poziomów neutralnych dla głównego warszawskiego indeksu. Takie niewiele znaczące zmiany podyktowane były brakiem impulsów oraz chęcią wyczekiwania na dalszą część tygodnia.

W poniedziałek utrzymywało się lekkie osłabienie indeksu naszych największych spółek. Wciąż nie może on wrócić powyżej przełamanego w miniony piątek poziomu 2300 punktów, choć sesję zakończył bardzo blisko niego. Bardzo dobrze sprawował się za to wskaźnik średnich firm.

Dzisiejsza sesja miała lekko pozytywny wydźwięk mimo niejednoznacznych notowań wczoraj w USA i słabego zachowania giełd europejskich w dniu dzisiejszym. Rozwój wypadków mógłby być jeszcze lepszy, gdyby nastrojów nie popsuł PKN Orlen, który podał dziś wyniki za II kw.
Wczorajsza sesja, mimo słabszej końcówka, przetarła pole powyżej 2300 pkt. – maksimum zanotowane wczoraj to 2325 pkt. Ponieważ od tygodnia WIG20 podążał płasko mniej więcej w przedziale 2290-2310 pkt. to wczorajsze „wybicie” choć nie utrzymane, bo zamknięcie wypadło na poziomie 2311 pkt, to jednak pokazało bykom możliwość wybicia z tej płaskiej konsolidacji. Dlatego też już w pierwszym kwadransie dzisiejszych notowań indeks „wskoczył” na wczorajszy szczyt, sięgając nawet 2328 pkt.

Po marazmie jaki obserwowaliśmy na GPW w poprzednich dniach, analizowanie i komentowanie sytuacji na parkiecie wymaga coraz większego samozaparcia.

Wtorek był kolejnym dniem marazmu i niewielkich wahań indeksów na naszym kontynencie. Również i nasz rynek nie zachwycał aktywnością, choć pozytywnie na tym tle wyróżniał się wskaźnik średnich spółek.

Wtorek przynosi niewielkie osłabienie polskiej waluty względem głównych walut światowych. Ruch ten odzwierciedla realizowanie zysków przez inwestorów grających wcześniej na umocnienie złotego.

Od dobrych kilku lat jesteśmy zalewani serią złych informacji ze Strefy Euro. Bez przerwy słyszy się o problemach Grecji, Hiszpanii, czy Portugalii, a nawet Włoch czy Francji. Rok temu ekonomiści prześcigali się w publikacji raportów dlaczego i kiedy upadnie wspólna waluta. Jednak mijają kolejne miesiące i kwartały a za euro cały czas płacimy około 1 dolar i 30 amerykańskich centów.

Ogłoszenie przez rząd nowelizacji budżetu spotkało się ze zrozumieniem rynku finansowego. Trudno nie
zgodzić się z argumentem, że brak zacieśnienia fiskalnego na większą skalę (redukcja wydatków ma
odpowiadać 1/3 ubytku w dochodach) sprzyjać będzie wychodzeniu z dołka koniunktury. Mamy jednak do
czynienia ze znacznym wzrostem długu publicznego w ostatnich latach i przekroczeniem pierwszego progu
ostrożnościowego (50% PKB), którego „zawieszenie” na dwa lata, zaproponowane przez ministra finansów,
wydaje się nam bardzo kontrowersyjne. Po pierwsze, ma to mieć miejsce w trakcie roku, którego sankcje
ustawy o finansach publicznych mają obowiązywać. Po drugie, tworzy to precedens podważający
wiarygodność istnienia tych progów, co jest istotne również w kontekście zapowiadanego przez rząd obniżenia
progu 55% o równowartość aktywów, które miałyby być przeniesione z OFE do sektora publicznego.

Środowe notowania na Giełdzie Papierów Wartościowych były idealnym przedłużeniem poprzednich sesji tygodnia, w trakcie których WIG20 dryfował w pobliżu 2300 pkt. W efekcie zwyżka o 0,3 procent i blisko 730 mln obrotu w indeksie największych spółek wskazują, iż parkiet szukał dziś ożywienia, ale układ sił na rynkach otoczenia i skupienie uwagi na wystąpieniu szefa amerykańskiego banku centralnego w Kongresie nie pozwoliły na odważniejsze ruchy. Bilansem jest dzień, który przedłuża oczekiwanie na zakończenie trendu bocznego, który zamroził WIG20 pomiędzy 2286 a 2310 pkt.

Przebieg środowych notowań przypominał schemat obserwowany od początku tygodnia, kiedy to rynek w Warszawie poruszał się w stosunkowo wąskim zakresie pod oporami technicznymi, broniąc się jednocześnie przed korektą.

Oczekiwanie na publikację treści sprawozdania Bena Bernanke i pierwsze reakcje po jej prezentacji wiązały się pewną nerwowością na rynkach, jednak skala zmian była niewielka, w porównaniu z wagą, jaką mogło mieć to wydarzenie. Także wystąpienie szefa Fed przed Izbą Reprezentantów nie wniosło wiele nowego do wiedzy inwestorów, a więc nie spowodowało przełomu.

W środę złoty kontynuuje wczorajszy trend aprecjacyjny względem dolara oraz euro. Natomiast w relacji do funta i franka traci, ale nieznacznie.

Piątkowe notowania na Giełdzie Papierów Wartościowych przyniosły kolejną sesję zwyżek cen. W przypadku największych spółek wzrost cen przełożył się na zysk WIG20 większy niż 1 procent. Bilansem jest zakończenie dnia i tygodnia nad 2300 pkt. i skierowanie uwagi na rejon 2330 pkt. W sumie w tydzień indeks zyskał 2,2 procent, co przekłada się na największą tygodniową zwyżkę od końca maja i jeden z najlepszych tygodni od początku roku. Naprawdę jednak do zapamiętania jest relatywnie niski obrót oraz sygnał, iż poniżej 2200 pkt. podaż traci przewagę. W efekcie w nowy tydzień rynek wchodzi spoglądając na opory a nie na wsparcia, jak to miało miejsce w bliskiej przeszłości.

Informacja o wynikach emisji ma niebagatelny wpływ na postrzeganie emitenta i późniejsze notowania na Catalyst. Ale fakt, że emisje nie są zamykane w całości, nie zawsze oznacza brak chętnych.