komentarz walutowy (strona 10 z 93)

W USA izba niższa przyjęła budżet i wydłużyła prowizorium budżetowe do dzisiaj. Jesteśmy już tylko o krok od uniknięcia zeszłorocznego scenariusza paraliżu administracji państwowej w Stanach Zjednoczonych.

Silne dane o sprzedaży detalicznej z USA na razie jedynie zatrzymały przecenę USD, ale podkreślając kontynuowaną poprawę aktywności gospodarczej USA zwiększają szanse na jastrzębi komunikat FOMC w przyszłym tygodniu. Rynki już mogą znajdować się w punkcie przegięcia, ale wysychająca płynność przed końcem roku mąci obraz.

Piątkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi kontynuację konsolidacji z lekkim wskazaniem na osłabienie polskiej waluty. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1730 PLN za euro, 3,3659 PLN względem dolara amerykańskiego oraz 3,4732 PLN wobec franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą 2,623% w przypadku obligacji 10-letnich.

Wygląda na to, że dolar powraca do trendu wzrostowego, a inwestorzy zaczynają się pozycjonować przed przyszłotygodniowym posiedzeniem FED. Scenariuszy, co się ostatecznie zmieni w komunikacie i prognozach, oraz co usłyszymy podczas konferencji prasowej, jest oczywiście wiele. Niemniej rynek ma prawo obawiać się „jastrzębiego” wydźwięku, zwłaszcza w kontekście dobrych odczytów makroekonomicznych i niektórych wypowiedzi przedstawicieli FED.

Decyzją Banku Rezerw Nowej Zelandii główna stopa procentowa została utrzymana na poziomie 3,5%, co było zgodne z oczekiwaniami rynku. W komunikacie po decyzji RBNZ stwierdził, że światowa gospodarka nadal rozwija się w umiarkowanym tempie a inflacja utrzymuje się poniżej celu w większości rozwiniętych gospodarek w związku z czym oczekuje się, że polityka pieniężna pozostanie akomodacyjna.

Szwajcarzy pozostali bierni – SNB podczas zakończonego dzisiaj posiedzenia nie zdecydował się na żaden ruch. Stwierdzono jednak, że Bank Szwajcarii jest gotowy do działań, jeżeli zajdzie taka potrzeba.

Kolejny raz mamy na rynkach sytuację, gdzie inwestorzy czekają na ważne decyzje banków centralnych. Dzisiaj jest to co prawda aukcja LTRO, ale wiele osób wyczekuje jak zareaguje na jej efekty EBC i jakie będą dalsze kroki stymulowania gospodarki.

Nerwowość nie ustępuje z rynków finansowych, kiedy spadające ceny ropy naftowej ciągną za sobą indeksy giełdowe. Po trzech dniach redukcji długich pozycji w USD wyczuwalne są pierwsze wątpliwości, czy punkt przegięcia został już minięty, jednak przydałby się impuls do zasygnalizowania zwrotu.

W tym tygodniu prezydent mianował nowego szefa banku centralnego Republiki Południowej Afryki. Niezależnie od pozytywnego odbioru przez rynki przewodniczącego władz monetarnych stare problemy RPA nie znikną, a lokalna waluta po chwilowym uspokojeniu będzie kontynuować deprecjację.

Czwartkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi próbę stabilizacji po wczorajszej lekkiej zniżce wyceny polskiej waluty. Złoty wyceniany jest na rynku następująco: 4,1745 PLN za euro, 3,3574 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4681 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą 2,613% w przypadku obligacji 10-letnich.

Wyniki drugiego przetargu tanich pożyczek dla banków komercyjnych, które mają służyć pobudzeniu akcji kredytowej poznamy jutro po godz. 11:10. Z ankiet wynika, że oczekuje się zainteresowania w wysokości 150 mld EUR.

Od początku tego tygodnia na rynku walutowym obserwujemy korekcyjne nastroje oraz wzrost awersji do ryzyka związany z niewielkimi spadkami na zagranicznych rynkach akcji. W okresach zmniejszonego apetytu na ryzyko większym zainteresowaniem ze strony inwestorów cieszy się jen japoński i frank szwajcarski – tak też było tym razem.

Podczas dzisiejszego posiedzenia Banku Nowej Zelandii nie oczekuje się zmiany stóp procentowych, które wynoszą 3,5 proc. po podwyżkach, jakie miały miejsce na początku roku. Możliwe jest dalsze „zmiękczenie” stanowiska RBNZ, co będzie oznaczać dalsze odwleczenie w czasie powrotu do potencjalnych podwyżek.

Brak istotnych danych makroekonomicznych we wtorek spowodował, że złoty przez cały wczorajszy dzień pozostawał w zakresie niewielkiej zmienności. Wszystko wskazuje na to, że dopiero silniejsze impulsy pomogą rodzimej walucie obrać konkretny kierunek.

Dolar amerykański pozostaje w odwrocie, chociaż fundamentalnie sytuacja nie uległa zmianie. Zatem nadganianie powinno nastąpić w krótkim czasie, ale możliwe, że przyjdzie poczekać na impulsy ze sprzedaży detalicznej USA i FOMC. Na ten moment handel pozostanie chaotyczny.

Środowy, poranny handel na rynku złotego przynosi kontynuację stabilizacji względem euro i franka oraz lekkie umocnienie wobec dolara amerykańskiego. Złoty wyceniany jest następująco: 4,1566 PLN za euro, 3,3544 PLN względem dolara amerykańskiego oraz 3,4562 PLN wobec franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą 2,63% w przypadku obligacji 10-letnich.

Brak istotnych danych w kalendarium na początku tego tygodnia sprzyja odreagowaniu na EURUSD. Co prawda wczoraj na eurodolarze zostało ustanowione nowe tegoroczne minimum, jednak spadki wyhamowały w rejonie istotnego wsparcia wynikającego z linii poprowadzonej po ostatnich minimach lokalnych na wykresie dziennym.

Dolar nieco słabszy I to mimo faktu, że Wall Street Journal zamieścił artykuł wpływowego Jona Hilsenratha, który twierdzi, że FED jest bliżej usunięcia frazy „considerable time” odnoszącej się do czasu utrzymywania niskich stóp procentowych z komunikatu podczas posiedzenia zaplanowanego na 17 grudnia.

Kolejne rozczarowujące dane z europejskiej gospodarki. Temat piątkowej obniżki ratingu Włoch ciągle w obiegu. Wypowiedzi członków RPP wzmagają spekulacje co do przyszłej decyzji RPP.

Dzisiejszy poranek przynosi niemiłe zaskoczenie w postaci potężnej wyprzedaży na giełdzie w Chinach, co spowodowane informacjami, iż nisko oprocentowane obligacje nie będą dłużej mogły być używane jako zastaw pod krótkoterminowe pożyczki na tamtejszym rynku. Wraz z gorszymi danymi z australijskiej gospodarki doprowadziło to do kontynuacji wyprzedaży australijskiej waluty, która znalazła się dziś na czteroletnich minimach.

Waluty surowcowe tracą pod wpływem nowych minimów w cenach ropy naftowej i słabością innych surowców podążających jej śladem. Bliskość końca roku skłania do realizacji zysków na EUR/USD i USD/JPY, ale przyszłotygodniowy FOMC podtrzymuje nadzieje, że dolar jeszcze może zyskiwać.

Poranny, wtorkowy handel na rynku złotego przebiega pod znakiem stabilizacji po wczorajszym lekkim osłabieniu wyceny polskiej waluty. Złoty kwotowany jest na rynku następująco: 4,1590 PLN za euro, 3,3773 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4591 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą 2,633% w przypadku obligacji 10-letnich.

Teoretycznie temat nie jest nowy, bo decyzja agencji S&P została opublikowana jeszcze w piątek wieczorem. Włochy otrzymały niższy rating – tym razem BBB- wobec BBB wcześniej, co uzasadniono obawami związanymi ze zbyt niskim wzrostem gospodarczym, oraz niskim poziomem konkurencyjności, co może rzutować na możliwość radzenia sobie z wysokim długiem. Zdaniem S&P włoska gospodarka może w przyszłym roku wzrosnąć zaledwie o 0,2 proc., a średnie tempo wzrostu w latach 2014-17 wyniesie 0,5 proc.

Końcówka zeszłego tygodnia sprzyjała walucie amerykańskiej. Wsparciem dla dolara okazały się rewelacyjne dane z amerykańskiego rynku pracy, które przebiły najśmielsze oczekiwania.

W ubiegłym tygodniu rynek walut żył posiedzeniem EBC i faktycznie podczas konferencji Draghiego sporo się działo. Tematem numer jeden na rynku walut jest jednak obecnie Fed. W przyszłą środę dowiemy się, czy da czytelny sygnał podwyżek stóp procentowych, ale spekulacja trwa już teraz.