notowania walut (strona 46 z 55)

Recesyjne odczyty wskaźnika PMI dla przemysłu w krajach europejskich oraz bardzo słaba dynamika sprzedaży detalicznej w Polsce nie pomogły wczoraj rodzimej walucie. Złoty w dalszym ciągu jest wyprzedawany, a co gorsze na horyzoncie nie widać czynników, które mogłyby odwrócić ten trend.

Kurs EUR/USD od rana zwyżkuje. Notowania wybiły się z dwutygodniowej konsolidacji i osiągnęły najwyższy poziom od końca lutego ubiegłego roku (1,3415). Wyjście ponad ostatnie szczyty otwiera drogę do oporu na 1,3485. Jedyną walutą z grona G-10, która silniej zyskuje wobec dolara jest duńska korona - wczoraj Bank Centralny Danii podniósł stopy procentowe o 10 pb.

Informacje, które w ostatnich dniach napływają do inwestorów mogą przyprawić o zawrót głowy. Jedne wskaźniki zdają się wskazywać na silne ożywienie, drugie pokazują najgorsze odczyty od recesyjnego 2009 roku.

Eurodolar testuje kluczowy opór na 1,3400. Jego przełamanie otworzy drogę do wzrostów na 1,3700 i wyżej. Korzystne dane o nastrojach w Niemczech (Ifo) powinny wesprzeć wspólną walutę przybliżając realizację takiego scenariusza.

Poranny, piątkowy handel na złotym przynosi stabilizację polskiej waluty po wczorajszych ograniczonych (głównie na EUR/PLN) spadkach. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1854 PLN za euro, 3,1300 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3642 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu ustabilizowały się w rejonie 3,825% w przypadku obligacji 10-letnich.

Wzrost styczniowych indeksów PMI wyraźnie powyżej oczekiwań przy mocnej aprecjacji euro względem azjatyckich walut to nie łatwa sztuka, która jednak Niemcom się udała. To zapowiedź rysującego się wyraźniejszego ożywienia w drugim półroczu, co każe odrzucić wcześniejsze pesymistyczne założenia uwzględniające negatywny wpływ zbyt drogiego euro.

Czwartkowa sesja jest długo oczekiwanym dniem wstępnych publikacji indeksów PMI z Chin, Europy i USA. Początek 2013 roku potwierdza ożywienie w chińskiej gospodarce i przynosi wzrost wskaźnika aktywności w sektorze przemysłowym, opracowywanego przez Markit i HSBC, do 51,9 pkt. z 51,5 pkt.

W środę zmienność na głównych parach walutowych była większa niż zwykle. Zapowiedź premiera Wielkiej Brytanii o przeprowadzeniu referendum w sprawie pozostania w UE nie spowodowała burzy na rynku. Dzisiaj, w przeciwieństwie do dnia wczorajszego, spodziewamy się szeregu istotnych danych makroekonomicznych.

Po raz trzeci z rzędu Apple rozczarował rynki raportem kwartalnym. To może przesądzić o powstaniu poglądu, iż bez Steve Jobs’a to już nie jest ta sama spółka, a zatem i jej wycena musi zostać urealniona. Wczoraj został poczyniony duży krok w tym kierunku – kurs w handlu posesyjnym spadł o prawie 10%.

Wczoraj na parze EUR/PLN sprzedający zasygnalizowali, że nie pozwolą na łatwe wybicie kursu z kilkumiesięcznej konsolidacji, co wygenerowałoby silny technicznie sygnał kupna. Rynek przetestował 200- sesyjną średnią ruchomą, ale zdołał zamknąć się ponownie powyżej tej bariery. Kluczowy obszar oporu (4,1800/2000) pozostaje nienaruszony.

Poranny handel na złotym nie przynosi znaczących zmian w zakresie wyceny polskiej waluty, która oscyluje w rejonie kilkusesyjnych minimów. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1699 PLN za euro, 3,1293 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3656 PLN w stosunku do franka szwajcarskiego. Mocno wzrosły za to ceny polskiego długu, którego rentowności wynoszą aktualnie 3,84% w przypadku obligacji 10-letnich.

Złoty pozostaje w niełasce inwestorów. Kolejny dzień z rzędu trwa jego wyprzedaż. Rodzimej walucie pomogły wczoraj doniesienia z niemieckiej gospodarki, które powstrzymały skalę osłabienia.

Publikowane ostatnio wskaźniki regionalnej aktywności w USA (w tym wczorajszy odczyt z Richmond) zaskakują negatywnie, co zmusza do refleksji, czy ostatni nadmierny optymizm, co do spodziewanego ożywienia nie okaże się rynkową pułapką.

Środa przynosi same pozytywne niespodzianki na rynku funta. W efekcie zaczął on odrabiać poranne straty w relacji do dolara, po tym jak zszedł do poziomu 1,5801. Obecnie para ta testuje 1,5878 dolara.

Wtorkowa sesja na rynku walutowym charakteryzowała się większą zmiennością. W szczególności dużą dynamikę ruchów obserwowaliśmy na głównej parze EURUSD. Na początku sesji europejskiej eurodolar był handlowany w rejonie 1,3350.

Google i IBM opublikowały niezłe wyniki, dzięki czemu amerykańskie indeksy znalazły się na nowych maksimach. Rynkom podobał się także odczyt wskaźnika ZEW, jak i fakt, iż limit długu zostanie prawdopodobnie podniesiony na 3 miesiące. Inwestorzy nadal nie dostrzegają natomiast zagrożeń – opublikowany wczoraj indeks Fed z Richmond został zupełnie zignorowany. W tej sytuacji, jeśli coś ma wywołać korektę, to może to być tylko raport Apple.

Po wczorajszej sporej zmienności i nerwowości na głównej parze walutowej, dziś nad ranem kurs EUR/USD lekko zniżkuje. Obecnie znajduje się na 1,33. Od wczoraj wobec amerykańskiej waluty na wartości tracą wszystkie oprócz japońskiego jena waluty z grona G-10.

Kolejne sygnały wskazują na stopniową poprawę koniunktury w Europie. Indeks nastrojów ZEW najwyżej od 2,5 lat. W Polsce duże firmy przemysłowe znacznie mniej pesymistycznie patrzą w przyszłość. Tymczasem w USA dane coraz częściej rozczarowują i obawiam się, że taka tendencja będzie kontynuowana.

Poranny handel na złotym przynosi chwilową stabilizację kwotowań polskiej waluty po czterech spadkowych sesjach. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1760 PLN za euro, 3,1363 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3780 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu nie zanotowały większej zmiany pozostając tuż poniżej 4,00% (aktualnie 3,958% w przypadku obligacji 10-letnich).

W środę kupujący na wykresie EUR/USD nie powiedzieli ostatniego słowa. Również wczoraj kurs tej pary walutowej wystrzelił w górę, co prawdopodobnie wynikało przede wszystkim z dobrych danych makroekonomicznych w Stanach Zjednoczonych. Dane dotyczące tamtejszego rynku nieruchomości okazały się lepsze od oczekiwań oraz, co jeszcze ważniejsze, w górę zrewidowane zostały dane dotyczące amerykańskiego PKB za III kwartał tego roku (do 3,1% w skali roku).

Badania opinii społecznej w Stanach Zjednoczonych wyraźnie pokazują, że za ewentualne fiasko negocjacji ws. rozwiązania problemu klifu fiskalnego, czyli automatycznej podwyżki podatków i cięć wydatków jaka wejdzie w życie po Nowym Roku, w największym stopniu odpowiedzialni będą Republikanie. Ci robią więc wszystko, żeby zrzucić winę na swoich oponentów. Tak bowiem należy interpretować propozycję zwaną "planem B". Tyle tylko, że wczoraj Republikanie przeholowali.

Na niepłynnym rynku złoty umacnia się w pobliże rocznych maksimów wobec euro. Scenariusz łagodnej aprecjacji złotego do końca roku nadal w grze. Eurodolar koryguje. Celem dla rynku są okolice 1,3100. W centrum uwagi ostatnie w tym roku, istotne dane makro z Polski - o sprzedaży detalicznej i bezrobociu w listopadzie.

Przepychanki polityczne w Stanach Zjednoczonych umacniają dolara. Kurs EUR/USD znajduje się na 1,3205. Od wczoraj amerykańska waluta zyskuje wobec wszystkich oprócz jena walut z grona G10. W stosunku do dolara traci również zdecydowana większość walut rynków wschodzących. Kurs EUR/PLN znajduje się na 4,06, a USD/PLN na 3,0750.

Ostatnia sesja tego tygodnia na złotym rozpoczyna się od nieznacznego osłabienia wyceny polskiej waluty na rynku. Złoty kwotowany jest przez inwestorów następująco: 4,0579 PLN za euro, 3,0724 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3630 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu spadły poniżej znaczącej granicy 3,8% i aktualnie wynoszą 3,754% w przypadku obligacji 10-letnich.

Podczas środowej sesji utrzymywał się apetyt na bardziej ryzykowne aktywa. W czasie sesji europejskiej impulsem do dalszych wzrostów na rynkach akcji i aprecjacji euro było podwyższenie długoterminowego rating Grecji przez agencję S&P oraz ułatwienie dostępu greckim bankom do finansowania przez Europejski Bank Centralny poprzez przyjmowanie greckich obligacji jako zabezpieczenia pożyczek.