rynek walutowy (strona 55 z 60)

Nie takich danych oczekiwali inwestorzy – sugerują one kolejną odsłonę problemów, jakie będą czekać strefę euro w najbliższych miesiącach. W najbliższych dniach ważniejsza może jednak okazać się konferencja FED zaplanowana na środę. EUR/USD – Do środy będzie nowy szczyt powyżej 1,3225?

Po piątkowym umocnieniu wspólnej waluty eurodolar znalazł się powyżej poziomu 1,32, czyli najwyżej od prawie trzech tygodni. Natomiast w drugiej godzinie handlu na Starym kontynencie kurs EUR/USD znajduje się przy poziomie 1,3100.

Za nami już jedenasty tydzień korekty na indeksie WIG20. Bez wyraźnie lepszych danych makroekonomicznych perspektywa zmiany trendu jest mało realna, jednak w tym tygodniu jest na to szansa głównie z uwagi na piątkowy odczyt PKB w USA.

Wyliczenia Międzynarodowego Funduszu Walutowego, jakoby europejskie banki mogły zostać zmuszone do sporego ograniczenia zewnętrznych operacji i upłynnienia części aktywów, mogą przełożyć się na dużą zmienność rynków finansowych w najbliższych miesiącach.

Chiński indeks PMI wzrósł nieco w kwietniu, jednak nie na tyle, aby uspokoić obawy o spowolnienie największej azjatyckiej gospodarki. Dziś opublikowane będą podobne indeksy dla Niemiec i Francji i z makroekonomicznego punktu widzenia jest to najważniejsza wiadomość tygodnia. Jednak rynek będzie czekał przede wszystkim na konferencję przewodniczącego Fed.

Początek nowego tygodnia na rynkach przynosi kontynuacje oscylowania złotego wewnątrz krótkoterminowej konsolidacji z zakresu 4,18 – 4,20 EURPLN. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,184 PLN za euro, 3,17 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,48 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego pozostają na poziomie 5,477% w przypadku instrumentów 10 – letnich.

EBC gotów do działania, jeśli stabilność cen będzie zagrożona. Europejski Bank Centralny jest gotów do działania, jeśli w strefie euro wzrośnie presja inflacyjna - zapowiedział, członek zarządu EBC Joerg Asmussen. Dodał, że po operacji LTRO przeprowadzonej przez EBC osłabła presja finansowania banków.

Inwestorzy na chwilę zapomnieli o piątkowej konferencji Bena Bernanke dzięki lepszym od oczekiwań ekonomistów danych o dynamice sprzedaży detalicznej w Stanach Zjednoczonych. Lepszy sentyment jest widoczny również na rynku złotego, który umacnia się do euro i dolara.

Złoty w drugiej połowie dnia odrobił znaczącą cześć porannych strat w relacji do głównych walut. Pomagała poprawa nastrojów na rynkach akcji, jaką można było obserwować po publikacji marcowych danych o sprzedaży detalicznej w USA. O godzinie 16:14 kurs USD/PLN testował poziom 3,2177 zł, wobec 3,1985 zł w piątek na koniec dnia i wobec dziennego maksimum na 3,2329 zł. Kurs EUR/PLN wzrósł dziś natomiast do 4,1930 zł z 4,1842 w piątek. W ciągu dnia za euro trzeba było zapłacić już nawet 4,2045 zł.

Na rynki powrócił wzrost awersji do ryzyka. W piątek zniżkowały zagraniczne indeksy akcji. Na rynku walutowym na wartości silnie zyskiwała waluta amerykańska oraz jen japoński. Spadek apetytu na ryzyko nastąpił na skutek wzrostu obaw o globalny wzrost gospodarczy, a także niepokój wokół oprocentowania długu peryferyjnych krajów strefy euro.

Rentowności obligacji Hiszpanii dynamicznie pną się w górę, ciągnąc za sobą pozostałe peryferia (głównie Włochy). Do obaw związanych z powodzeniem reform rządu Mariano Rajoya, doszedł też niepokój związany z kondycją tamtejszego sektora bankowego – co akurat nie powinno być zbyt dużym zaskoczeniem. Negatywny trend może przerwać tylko większa interwencja Europejskiego Banku Centralnego, albo skoordynowane działania – tak się składa, że na piątek zaplanowane jest spotkanie szefów resortów finansów i banków centralnych państw grupy G-20…

Pretekst w postaci krótkotrwałego naruszenia bariery 1,20 na EUR/CHF sprawił, iż dyskusja nad wyborem nowego szefa Narodowego Banku Szwajcarii przyspieszyła. Jedna z gazet napisała nawet, iż SNB desperacko potrzebuje generała. Czy to jednak wystarczy, aby wygrać wojnę z rynkiem, który w najbliższych tygodniach będzie chciał sprawdzić determinację Szwajcarów na rynku?

Piątkowa wyprzedaż sprawiła, iż dwa pierwsze tygodnie kwietnia rynki akcji oraz euro skończyły pod kreską. Stało się tak pomimo dobrych raportów spółek, które zapoczątkowały sezon wyników w USA. Tematem przewodnim pogorszenia nastrojów były rosnące rentowności obligacji w Europie, choć należy to uznać za konsekwencję pogarszających się perspektyw makro (o czym pisaliśmy już w marcu). Więcej na temat perspektyw makroekonomicznych powie nam bieżący tydzień, gdyż poznamy raporty o koniunkturze w Niemczech i USA. Już dziś poznamy kwietniowy indeks aktywności z USA, który może okazać się bardziej istotny niż dane o sprzedaży detalicznej.

Początek nowego tygodnia przynosi dynamiczny spadek wartości złotego na rynku. Polska waluta wyceniana jest następująco: 4,1890 PLN za euro, 3,1270 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,486 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają blisko 1,5 – miesięcznych maksimów oscylując blisko poziomu 5,57% w przypadku instrumentów 10 – letnich.

Na rynku eurodolara widać poprawę nastroju. Lepszy sentyment sprzyja złotemu, który w środę umocnił się do euro i dolara. Inwestorzy liczą na wsparcie FOMC.

Szef oddziału FED z Atlanty, Dennis Lockhart przyznał dzisiaj, iż w obecnej chwili nie można całkowicie odrzucać scenariusza przeprowadzenia dodatkowego „poluzowania ilościowego” przez bank centralny, choć jak zaznaczył taka opcja miałaby rację bytu tylko w przypadku dramatycznego pogorszenia się sytuacji w gospodarce.

Szefowa MFW Christine Lagarde: Gospodarka światowa zdrowieje, ale za wcześnie na ulgę. Europa jest na drodze do stabilności finansowej, także w USA pojawiają się oznaki wyższego wzrostu gospodarczego i spadku bezrobocia. Największych zagrożeń dla światowej gospodarki Lagarde upatruje w "przeciążonym systemie finansowym Europy", dużym zadłużeniu państw i obywateli, a także w "uporczywie wysokim bezrobociu". Także rosnące ceny ropy naftowej "to oczywiście kolejna chmura na horyzoncie".

Rentowności hiszpańskich i włoskich obligacji dzisiaj rano poszły nieco w dół, z kolei nieco w górę odbiły niemieckie bundy – mamy, zatem oczekiwane chwilowe przesilenie, które może po południu sprowokować do częściowego pokrywania długich pozycji w dolarze otwieranych w ostatnich dniach. Tu zaważyć mogą też zaplanowane na popołudnie i wieczór publiczne wypowiedzi kilku członków FOMC, a także zapiski Beżowej Księgi – rynek będzie próbował znaleźć w tym uzasadnienie dla powrotu ewentualnych dyskusji nt. QE3, chociaż tak jak pisałem ostatnio, obecnie nie ma ona zbytnio sensu.

Drugi kwartał tego roku na rynkach finansowych rozpoczyna się w słabszych nastrojach, w porównaniu do początku roku. Obserwujemy wzrost awersji do ryzyka, co przekłada się na wyprzedaż bardziej ryzykownych aktywów.

Gorsze od oczekiwań dane z amerykańskiego rynku pracy poprawiły sentyment inwestorów, którzy liczą teraz na zmianę stanowiska Federalnego Komitetu Otwartego Rynku w sprawie wdrożenia trzeciego programu luzowania polityki pieniężnej.

Gorsze od oczekiwań dane z amerykańskiego rynku pracy poprawiły sentyment inwestorów, którzy liczą teraz na zmianą stanowiska Federalnego Komitetu Otwartego Rynku w sprawie wdrożenia trzeciego programu luzowania polityki pieniężnej.

Eurodolar od kilku dni konsoliduje się w przedziale 1,3040- 1,3140. Wybicie z tego przedziału powinno wyznaczyć kierunek notowań na najbliższe dni. Naszym zdaniem kurs EUR/USD wybije się dołem z konsolidacji.

Alcoa rozpoczęła wczoraj sezon wyników na Wall Street. Wyniki okazały się sporo lepsze od oczekiwań, ale to jedynie pomogło zatrzymać wyprzedaż. Po bardzo udanym pierwszym kwartale inwestorzy na Wall Street zaczynają dostrzegać problemy, które rysowały się już od kilku tygodni. Jednym z nich są wysokie ceny ropy, które (choć obecnie zniżkują) znów dają się we znaki rynkom.

Podczas porannego handlu złoty lekko zyskuje niwelując część spadków z wczorajszej sesji. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,19 PLN za euro, 3,20 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,49 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu ustabilizowały się blisko poziomu 5,578% w przypadku instrumentów 10 – letnich.

Sądząc po śladowej zmienności indeksu WIG20, która we wtorek po godz. 16 nie przekraczała kilku punktów, inwestorzy z warszawskiego parkietu wyczekują na sygnały do bardziej zdecydowanych posunięć z zagranicznych rynków.