kontrakty (strona 3 z 8)

Piątkowa sesja rozpoczęła się od kilkupunktowej przeceny. Notowania FW20H10 otworzyły się na 2 362 pkt, po czym w ciągu pierwszych 30 minut, strona kupująca doprowadziła do 20-pkt odbicia.

Udany koniec środowych notowań za oceanem oraz pozytywne zakończenie sesji w Azji podziałały na inwestorów na warszawskim parkiecie.

Otwarcie kontraktów uplasowało się wczoraj z luką hossy. Na poprawę nastrojów wpłynęły wzrosty na rynkach azjatyckich. Warto bowiem przypomnieć, że końcowa faza środowej sesji przebiegła raczej w minorowych nastrojach. Tym samym zainicjowany rano ruch kontrujący dość szybko wytracił swój impet.

Fatalny koniec tygodnia za oceanem oraz spadki na parkietach azjatyckich sprawiły, że przed poniedziałkową sesją obóz byków nie miał powodów do optymizmu. FW20H10 wystartowały z poziomu 2 408 pkt, a więc 14 pkt. poniżej odniesienia, co jak się okazało stanowiło jednocześnie dzienne minimum.

Na przebieg piątkowej sesji na rynku terminowym wpływ miały ogłoszone dzień wcześniej przez administrację Baracka Obamy plany ograniczenia działalności inwestycyjnej amerykańskich banków.

Otwarcie kontraktów uplasowało się w piątek aż 31 punktów poniżej czwartkowej ceny odniesienia. Powodem tak silnej przeceny kontraktów był niekorzystny dla byków przebieg sesji za oceanem.

W wyniku wtorkowego uderzenia popytu (do jakiego doszło w końcowej fazie sesji) kontrakty przetestowały ważny zakres oporu Fibonacciego: 2509 - 2517 pkt. Osobiście wydawało mi się, że otwarcie wczorajszej sesji uplasuje się ponad wskazanym rejonem cenowym, a ten przeistoczy się następnie w zaporę popytową.

Środowa sytuacja na rynkach determinowana była przez amerykański kalendarz. Nie inaczej było na rodzimym rynku terminowym.

W poniedziałek inwestorzy na rynku terminowym zostali pozbawieni wszelkich drogowskazów. Pusty kalendarz makro oraz dzień wolny na Wall Street nie sprzyjały aktywności na kontraktach, ale zarazem, jak się później okazało służyły uspokojeniu nastrojów.

Jedynie początkowa faza wczorajszych notowań odznaczała się stosunkowo dynamicznym przebiegiem. Mniej więcej od godziny 10.00 na rynku zapanował marazm, z zakresem zmienności nieprzekraczającym 10 punktów.

Początkowa faza piątkowego handlu przebiegła pod znakiem dominacji popytu. Trzeba jednak obiektywnie przyznać, że koszykowy charakter w jakim odbył się atak kupujących na rynku kasowym odznaczał się stosunkowo niewielką wiarygodnością.

Początek piątkowych notowań na rynku terminowym stwarzał jeszcze nadzieję stronie popytowej na pomyślne zakończenie tygodnia.

Kontrakt odnotował marginalny spadek do 2470 pkt. Po wyższym otwarciu kontrakt napotkał na opozycje ze strony sprzedających na linii łączącej wcześniejsze maksima na 2501 pkt., a w kolejnych godzinach więcej z gry mieli sprzedający.

Kontrakty rozpoczęły czwartkowe notowania z poziomu 2 498 pkt, co oznaczało wzrost o 27 pkt. Początkowy entuzjazm powodowany był dobrym zachowaniem rynków światowych i wystarczył na osiągnięcie 2 501 pkt, który to pułap wyznaczył sesyjne maksimum.

Wtorkowa sesja na rynku terminowym przyniosła korektę notowań marcowej serii kontraktów. Jeszcze w poniedziałek rynki zostały niemiło rozczarowane wynikami opublikowanym przez koncern Alcoa.

Kontrakt odnotował spadek do 2460 pkt. a zamknięcie nastąpiło w pobliżu kluczowego w krótkim terminie wsparcia na 2452 pkt. Ewentualne przełamanie tego wsparcia będzie miało negatywne przesłanie i będzie sugerowało pogłębienie tendencji spadkowej poniżej 2447 pkt.

Echem pozytywnego zakończenia tygodnia w USA, poniedziałkowe otwarcie kwotowań na rynku terminowym nastąpiło na poziomie 2 495 pkt, a więc o 33 pkt powyżej piątkowego odniesienia.

Czwartkowa sesja przyniosła korektę notowań kontraktów. Otwarcie nastąpiło na poziomie 2 475 pkt, 13 pkt poniżej poziomu odniesienia, po czym pomruk niedźwiedzi sprowadził jeszcze przed godziną 09:00 kontrakty o kolejne 20 pkt na południe.

Niezdecydowanie wykazywane przez obie strony rynku spowodowało, że środowa sesja na rynku terminowym nie przyniosła rozstrzygnięć.

Po przerwie noworocznej inwestorzy wrócili na rynek z wyraźnym optymizmem. Otwarcie notowań kontraktów wypadło na poziomie 2 435 co oznaczało wzrost o 13 pkt w stosunku do sylwestrowego zamknięcia.

Ostatnia, skrócona sesja w 2009 roku przebiegła na rynku terminowym bez większych emocji. Inwestorzy rozpoczęli sylwestrowe notowania marcowej serii kontraktów od poziomu 2 438 pkt, lecz z czasem napór podaży zaczął obniżać kurs.

Otwarcie kontraktów uplasowało się wczoraj aż 27 punktów powyżej środowej ceny odniesienia. Czynnikiem, który w bezpośredni sposób zaważył o tak dużej rozbieżność w wycenie kontraktów okazał się bardzo optymistyczny przebieg zarówno środowej jak i czwartkowej sesji za oceanem.

Dobre zachowanie rynków zagranicznych oraz brak znaczących wydarzeń w kalendarzu makro wpłynęły na korzystny dla posiadaczy długich pozycji przebieg poniedziałkowej sesji kontraktów terminowych.

Początek wczorajszej sesji przebiegł pod znakiem niewielkiego ruchu korygującego, zainicjowanego przez obóz podażowy. W ostatnim okresie wszelkie działania rynkowe podejmowane przez inwestorów tracą jedna szybko swój rytm.

Czwartkowa sesja, podobnie jak kilka poprzednich, była senna i nudna. Notowania marcowej serii kontraktów terminowych rozpoczęły się na poziomie 2 368 pkt.