futures (strona 26 z 49)

Udany finisz wtorkowych kwotowań na Wall Street wsparł w środę rano kupujących na warszawskim rynku terminowym i w konsekwencji FW20H11 wystartowały z poziomu 2 720 pkt, 14 pkt powyżej poprzedniego zamknięcia.

Kontrakt odnotował wzrost do 2715. Po wyższym otwarciu rynek dość dynamicznie zwyżkował, a po przebiciu linii trendu wyznaczone zostało dzienne maksimum na 2753. W kolejnych godzinach kontrakt oddał większą część wzrostu, a zamknięcie nastąpiło w dolnym zakresie dziennej zmienności.

Marcowa seria kontraktów terminowych rozpoczęła wczorajsze kwotowania z poziomu 2 754 pkt, zyskując 6 pkt względem piątkowego rozstrzygnięcia.

Kontrakt odnotował spadek do 2739, ale wymowa sesji nie jest jednoznaczna. Pesymista zwróci uwagę, iż domknięta została luka hossy w zakresie 2733-35, jak również kontrakt zamknął się poniżej średniej z 45 sesji.

Wczorajsza sesja przebiegała dwuetapowo. Notowania marcowej serii kontraktów terminowych wystartowały na pół-procentowym plusie z poziomu 2 814 pkt , po czym do rozpoczęcia notowań na rynku kasowym, strona kupująca zdążyła przetestować grudniowe maksima na 2 820 pkt.

Jak pamiętamy wtorkowy rajd byków wytracił swój impet w rejonie zapory podażowej: 2799 – 2803 pkt zbudowanej na bazie zniesienia 88.6%. Tym samym kupującym nie udało się (czego nie można powiedzieć na przykład o WIG-u 20) przedostać ponad grudniowy szczyt (poziom 2819 pkt) i ustanowić nowego rekordu hossy.

Zniżkujące rano kontrakty na amerykańskie indeksy wraz ze sporą częścią rynków azjatyckich wpłynęły negatywnie na poranne nastroje inwestorów z warszawskiego rynku terminowego.

FW20H11 rozpoczęły środowe zmagania z poziomu 2 682 pkt, zyskując 5 pkt względem poprzedniego rozstrzygnięcia. Krótko po starcie rynku kasowego kurs marcowej serii cofnął się, wyznaczając dzienne minimum na poziomie 2 678 pkt.

Otwarcie kontraktów uplasowało się wczoraj ponad wtorkową ceną odniesienia. Po raz kolejny bowiem sesja za oceanem ułożyła się po myśli kupujących.

FW20H11 rozpoczęły poniedziałkowe kwotowania z poziomu 2 691 pkt, zyskują 1 pkt w stosunku do piątkowego rozstrzygnięcia. W pierwszych minutach handlu skromny dorobek strony popytowej zwiększył się jeszcze o jeden punkt i tym samym pułap 2 692 pkt wyznaczył dzienne maksimum.

Sylwestrowa sesja na warszawskim rynku terminowym upłynęła pod znakiem spadków. Marcowa seria kontraktów wystartowała z poziomu 2 777 pkt, zyskując 2 pkt względem poprzedniego zamknięcia.

Otwarcie kontraktów wypadło wczoraj w rejonie znanej nam już dobrze strefy Fibonacciego: 2799 – 2803 pkt. Jak wiadomo ta intradayowa przeszkoda cenowa spełnia ostatnio dość istotną rolę na wykresie FW20H11, blokując możliwość kontynuacji ruchu wzrostowego.

Marcowa seria kontraktów rozpoczęła przedświąteczną sesję z poziomu 2 800 pkt, 3 pkt powyżej poprzedniego rozstrzygnięcia. Przed startem rynku kasowego kurs FW20H11 osiągnął sesyjne maksimum na pułapie 2 803 pkt, po czym sprzedający sprowadzili kwotowania poniżej kreski.

W ostatnim okresie stosunkowo istotną rolę na wykresie kontraktów odgrywa intradayowa zapora Fibonacciego: 2799 – 2803 pkt. Jak pamiętamy wtorkowy ruch cenowy zainicjowany przez kupujących właśnie tutaj wytracił swój impet. Cała środowa sesja przebiegła dokładnie w tym właśnie przedziale oporu. Również w przedświąteczny czwartek wspomniany zakres funkcjonował jako trudna do sforsowania zapora cenowa.

Marcowa seria kontraktów terminowych na indeks dwudziestu największych spółek warszawskiego parkietu wystartowała wczoraj z poziomu poprzedniego rozstrzygnięcia, tj. 2 800 pkt. Środowy handel charakteryzował się niewielką zmiennością; dystans pomiędzy porannym minimum (2 796 pkt) a późniejszym maksimum (2 806 pkt) wyniósł jedynie 10 pkt.

Otwarcie kontraktów uplasowało się wczoraj dokładnie na poziomie wtorkowej ceny odniesienia (2800 pkt). Teoretycznie powinno być wyżej, gdyż sesja za oceanem po raz kolejny ułożyła się po myśli kupujących, niemniej poranne nastroje na rynkach finansowych (głównie mam tutaj na myśli Azję) nie były wcale takie doskonałe.

Pomimo oczekiwań związanych z piątkowym terminem wygaśnięcia grudniowych serii instrumentów pochodnych, trzy wiedźmy nie zamieszały na warszawskim rynku. Pierwszy kurs FW20H11 na poziomie 2 788 pkt oznaczał wzrost o 10 pkt względem poprzedniego zamknięcia.

Jak wiadomo wybicie się kontraktów ponad górne ograniczenie konsolidacji okazało się ostatecznie bardzo nietrwałym zjawiskiem. We wspomnianym rejonie przebiegało także zniesienie 113% listopadowej fali spadkowej.

Sesja rozpoczynająca tydzień przebiegła w spokojnych nastrojach. Notowania kontraktów terminowych FW20Z10 wystartowały z poziomu 2 777 pkt. Po otwarciu rynku kasowego nadzieje kupujących wzrosły, a kurs grudniowej serii kontraktów terminowych do 2 785 pkt ustanawiając sesyjne maksimum.

Otwarcie FW20Z10 uplasowało się wczoraj aż 25 punktów ponad piątkową ceną odniesienia. Skoro jednak rynek amerykański po raz kolejny nie zawiódł posiadaczy długich pozycji i dodatkowo rynki azjatyckie prezentowały się rano nienajgorzej, trudno było się dziwić, że kontrakty otworzyły się tak wysoko.

W czwartek inwestorzy na rynku terminowym kontynuowali zapoczątkowane dzień wcześniej niezdecydowane ruchy. Pierwszy kurs na poziomie 2 777 pkt oznaczał wzrost o 16 pkt. Początek sesji przyniósł kontynuację ruchu i przed godz. 10:00 rynek osiągnął dzienne maksimum na pułapie 2 788 pkt.

W końcowej fazie czwartkowej sesji niedźwiedziom udało się jak wiadomo wykreować ruch cenowy, który okazał się jednak mało znaczącą inicjatywą. Popyt bowiem opanował szybko sytuację, a istotną rolę odegrała tutaj krótkoterminowa zapora cenowa: 2686 – 2689 pkt. Bykom nie udało się jednak dotrzeć do eksponowanej przeze mnie strefy oporu: 2720 – 2725 pkt.

Otwarcie kontraktów uplasowało się wczoraj 5 punktów ponad poniedziałkową ceną odniesienia, co w kontekście niezwykle słabej Azji nie było wcale najgorszym wynikiem.

Ostateczne decyzje w sprawie planu ratunkowego dla Zielonej Wyspy nie uspokoiły inwestorów i poniedziałkowa sesja na warszawskim rynku przyniosła pogłębienie przeceny. Poranna, chwilowa poprawa sentymentu przełożyła się na start grudniowej serii kontraktów z poziomu 2 648 pkt, 8 pkt powyżej piątkowego rozstrzygnięcia.

Piątkowe naruszenie dość istotnej zapory popytowej: 2616 – 2622 pkt uprawdopodobniało w jakimś stopniu możliwość wykrystalizowania się na FW20Z10 przynajmniej niewielkiego ruchu odreagowującego. Nie ukrywam, że w dość optymistycznym wariancie brałem nawet pod uwagę test strefy: 2671 – 2674 pkt, zbudowanej na bazie zniesienia 38.2%.