futures (strona 23 z 49)

Wczorajsza sesja na rynku terminowym przebiegała dwustopniowo. Do południa kursy spadały, a po południu kupujący odrabiali straty. Notowania wrześniowej serii kontraktów terminowych rozpoczęły wtorkową sesję z poziomu 2 814 pkt i do godz. 10 oscylowały w przedziale 2 811 – 2 818 pkt.

Otwarcie kontraktów uplasowało się wczoraj ponad ceną odniesienia, co trzeba przyznać, nie bardzo korespondowało z wygenerowanym dzień wcześniej sygnałem technicznym. Warto bowiem przypomnieć, że końcowa faza poniedziałkowego handlu przebiegała pod znakiem nagłego zrywu sprzedających.

Notowania wrześniowej serii kontraktów terminowych rozpoczęły wczorajszą sesję z poziomu 2 819 pkt, po czym do otwarcia notowań na rynku kasowym kurs terminowy zniżkował. Spadek zatrzymał się na wartości 2 811 pkt, a nastroje zaczęły się nieco poprawiać. FW20U11 wzrosły do 2 825 pkt około godz. 10.

Otwarcie kontraktów wypadło wczoraj aż 14 punktów poniżej ceny odniesienia (wpływ środowych spadków za oceanem), jednak, co niezwykle ciekawe, popyt już w przeciągu pierwszych minut handlu zdołał zainicjować silny ruch kontrujący. Niewiele zabrakło, by sporych rozmiarów luka bessy została wypełniona.

Silne wzrosty za oceanem nie stały się czynnikiem, który wpłynąłby na przebieg porannej fazy środowych notowań. Otwarcie FW20M11 uplasowało się bowiem poniżej ceny odniesienia (wpływ zauważalnego pogorszenia się nastrojów na rynkach zewnętrznych) i w zasadzie od początku sesji niedźwiedziom udawało się powoli powiększać swoją przewagę.

FW20M11 rozpoczęły piątkową sesję z poziomu 2 873 pkt. Do rozpoczęcia notowań na rynku kasowym, kurs terminowy zwyżkował do 2 883 pkt (maksimum sesyjne). Dalsza część sesji przebiegała już pod dyktando sprzedających, a notowania kontraktów terminowych systematycznie traciły kolejne punkty.

Czwartkowa sesja na rynku terminowym przebiegała w skrajnie odmiennych nastrojach. FW20M11 rozpoczęły dzień z poziomu 2 878 pkt, po czym podaż dynamicznie doprowadziła do osłabienia kursu do 2 860 pkt. Strona kupująca zdołała nieznacznie odrobić część utraconych punków, a wyższe poziomu kursu zachęciły sprzedających do przeprowadzenia drugiego ataku, który zatrzymał się na 2 857 pkt około godz. 11.

Poranna faza handlu zdecydowanie należała wczoraj do niedźwiedzi. Trzeba przyznać, że już dawno nie oglądaliśmy tak zdecydowanego ataku podaży. Jak do tej pory bowiem nasz rynek wykazywał się wręcz niebywałą odpornością na zewnętrzne (i ostatnio coraz bardziej nasilające się) oznaki słabości.

Nowy tydzień na rynku terminowym rozpoczął się niewielkimi spadkami. FW20M11 wystartowały wczoraj z poziomu 2 888 pkt. W pierwszych minutach handlu strona kupująca zaatakowała poziom 2 894 pkt, tuż pod piątkowymi maksimami, ale zabrakło determinacji do dalszej zwyżki kursu.

Silny impuls cenowy zainicjowany przez kupujący 23 maja wytracił jak wiadomo swój impet w rejonie zniesienia Fibonacciego 88.6% (widać tę sytuację na załączonym wykresie). Stronie podażowej udało się następnie wykreować ruch korekcyjny, który jednak zatrzymał się w rejonie zapory popytowej: 2869 – 2872 pkt. Piątkowo – poniedziałkowe próby zanegowania wymienionej strefy nie powiodły się, a trzeba pamiętać, że warunki zewnętrzne były ku temu sprzyjające (pogłębiająca się fala spadkowa za oceanem).

Kontrakt odnotował spadek do 2884, a zamknięcie nastąpiło na dziennym minimum. Po niskim otwarciu, na rynku inicjatywa przeszła w ręce kupujących, którzy wykreowali dość silny ruch wzrostowy. Dzienne maksimum zostało wyznaczone na 2913, ale w drugiej części sesji sukcesywnie nasilała się przewaga sprzedających.

Dobre nastroje na światowych rynkach skutkowały startem FW20M11 z poziomu 2 885 pkt, co oznaczało wzrost o 12 pkt. Lekkie cofnięcie w pierwszych minutach handlu przełożyło się na dzienne minimum na poziomie 2 884 pkt, po czym do kurs czerwcowej serii ruszył na północ.

Otwarcie kontraktów wypadło wczoraj z luką hossy plasując się jednocześnie ponad zakresem cenowym Fibonacciego: 2880 – 2883 pkt. Strefa jak wiadomo spełniała ostatnio na wykresie dość ważną rolę, gdyż to właśnie tutaj piątkowy atak popytu wytracił swój impet (w poniedziałek również były problemy z pokonaniem górnej granicy przedziału).

W reakcji na dobre nastroje na światowych parkietach FW20M11 rozpoczęły piątkowe zmagania z poziomu 2 862 pkt, notując wzrost o 17 pkt względem poprzedniego rozstrzygnięcia. Kolejne godziny handlu przyniosły nudnawą stabilizację, której elementem było wyznaczenie po godz. 11:00 dziennego minimum na poziomie 2 855 pkt.

Warto na wstępie przypomnieć, że w trakcie porannej fazy czwartkowej sesji doszło do przełamania stosunkowo istotnej zapory podażowej: 2844 – 2847 pkt (zbudowanej na bazie zniesienia 38.2% całego spadkowego ruchu korekcyjnego). Często przyjmuje się, że pokonanie podaży w tak newralgicznym rejonie cenowym świadczy o poważnych zamiarach popytu i traktowane jest jako sygnał kupna.

Poranny, pozytywny sentyment na rynkach umożliwił bykom na warszawskim rynku terminowym udany start wczorajszych kwotowań. Pierwszy kurs na poziomie 2 857 pkt oznaczał wzrost o 13 pkt w stosunku do środowego rozstrzygnięcia.

Otwarcie kontraktów uplasowało się wczoraj ponad ważnym przedziałem oporu Fibonacciego: 2844 – 2847 pkt. Już dzień wcześniej jak pamiętamy strefa zaczęła odgrywać na wykresie istotną rolę (kupujący mieli wyraźny problem z jej sforsowaniem).

Otwarcie kontraktów uplasowało się wczoraj z luką hossy (wpływ zauważalnej poprawy nastrojów na rynkach finansowych), co spowodowało, iż pierwsza transakcja na FW20M11 została zawarta ponad intradayowym zakresem oporu: 2800 – 2802 pkt (w poniedziałek kupujący mieli zauważalne problemy z jego sforsowaniem).

Trzeba przyznać, że już dawno początkowa faza sesji nie przebiegła pod znakiem tak dużych emocji. Otwarcie FW20M11 wypadło bowiem wczoraj aż 20 punktów poniżej ceny odniesienia (wpływ fatalnych nastrojów panujących rano na rynkach finansowych), po czym ruch spadkowy nabrał jeszcze większego tempa.

Sobotnia zmiana ratingu Włoch przez Standard & Poor's oraz spadki na sesji azjatyckiej wyznaczyły kierunek poniedziałkowego ruchu na parkietach Starego Kontynentu. Na warszawskim rynku terminowym FW20M11 wystartowały z poziomu 2 819 pkt, tracąc 20 pkt względem piątkowego zamknięcia.

Czwartkowa sesja na rynku terminowym dla FW20M11 przebiegała dwustopniowo. Przez większą część dnia dominowała strona kupująca, a końcówka sesji wypadła już słabo. Notowania kontraktów terminowych wystartowały z poziomu 2 830 pkt.

W ostatnim okresie ważną rolę na wykresie FW20M11 odgrywała zapora podażowa Fibonacciego: 2831 – 2833 pkt (zbudowana na bazie zniesienia 23.6%). Jak wiadomo to właśnie tutaj swój impet wytracały wszelkie inicjatywy podejmowane przez popyt.

Czerwcowa seria kontraktów terminowych rozpoczęła poniedziałkowe zmagania z poziomu 2 802 pkt, tracąc 11 pkt względem poprzedniego rozstrzygnięcia. Wkrótce po starcie kwotowań podaż pogłębiła stratę, wyznaczając dzienne minimum na poziomie 2 798 pkt.

Trzeba przyznać, że poranne nastroje na rynkach finansowych nie były wczoraj najlepsze. Również piątkowa sesja za oceanem wypadła po myśli sprzedających. Należało zatem oczekiwać, że pierwsze takty poniedziałkowej sesji na warszawskim rynku terminowym zadowolą posiadaczy krótkich pozycji.

Wczorajsza sesja przebiegała w dwóch fazach. Do południa podaż dominowała, a po godz. 12 kupujący odzyskali inicjatywę. FW20M11 rozpoczęły wczorajszą sesję z poziomu 2 838 pkt. Zaraz po otwarciu notowań ustalono maksimum dzienne na 2 843 pkt, a następnie kurs terminowy dynamicznie zniżkował.