futures (strona 14 z 49)

Wczoraj początek sesji nie wskazywał, że będziemy mieli tego dnia do czynienia z dynamicznym wzrostem. Kontrakt otworzył się nieznacznie powyżej wtorkowego zamknięcia i szybko przetestował wsparcie na poziomie 2182. Potem jednak atmosfera się poprawiała głównie za sprawą coraz lepszych nastrojów za Oceanem. Po rozpoczęciu notowań na rynku akcji, indeksy w Stanach zaczęły zyskiwać, co ułatwiło u nas stronie popytowej pokonanie poziomu oporu na 2202 i wejście w strefę 2210-2217. Górna wartość tej strefy zatrzymała impet popytu. Dzień zakończyliśmy na poziomie 2210.

Wtorkowa sesja na rynku terminowym przebiegała w byczych nastrojach. Kurs wrześniowej serii kontraktów terminowych rozpoczął dzień z poziomu 2 160 pkt.

Na wczorajszej sesji byki wykorzystały sprzyjający układ techniczny rynku i zaatakowały strefę oporu 2182-2188. Atak nastąpił rano i na krótko kontrakt wydostał się poza tę strefę osiagąjąc lokalne makimum na 2193, a potem aż do otwarcia sesji w Stanach trwała konsolidacja w strefie 2182-2188.

Wczorajsza sesja ponownie przebiegała pod znakiem korekty, jednak zakres zmian kursu nie był imponujący. Kurs FW20U12 rozpoczął sesję z poziomu 2 180 pkt. W trakcie pierwszych dwóch godz. handlu podaż zepchnęła notowania do 2 170 pkt, po czym rozpoczęła się konsolidacja trwająca do godz. 13, kiedy to FW20U12 zaczęły wyraźnie zdobywać kolejne punkty, ustalając maksimum dzienne na 2 194 pkt.

Jak się okazało przedłużenie operacji Twist przez FED nie zadowoliło do końca graczy giełdowych (oczekiwano, że pojawi się jakiś konstruktywny wątek dotyczący QE3). Wyrazem niezadowolenia inwestorów były poranne spadki na rynkach azjatyckich i kontraktach na US Futures. Również notowania w Europie rozpoczęły się poniżej kreski.

Wtorkowa sesja na rynku terminowym przebiegała w ściśle byczych nastrojach. Kurs wrześniowej serii kontraktów terminowych wystartował z poziomu 2 142 pkt po czym systematycznie zaczął wzrastać. Przy cenach 2 176 pkt popyt napotkał barierę która przez ponad 5 godzin skutecznie zatrzymywała wzrosty.

Wracając jeszcze na wstępie do poniedziałkowych wydarzeń (głównie mam tu na myśli poranną fazę handlu) warto przypomnieć, że w rejonie korytarza cenowego 2175 – 2179 pkt. ukształtował się lokalny punkt zwrotny. Kolejne fazy handlu przebiegły jak pamiętamy pod znakiem silnego wzrostu presji podażowej.

Sesja rozpoczynająca nowy tydzień na rynku terminowym wypadła w słabych, korekcyjnych nastrojach. Kurs wrześniowej serii kontraktów terminowych wystartował z poziomu 2 164 pkt, po czym w krótkim czasie kupujący wywindowali ceny do 2 183 pkt, ustanawiając maksimum dzienne przed rozpoczęciem handlu na rynku kasowym.

Piątkowe wzrosty za oceanem w powiązaniu z wynikiem wyborów parlamentarnych w Grecji to niewątpliwe czynniki, który zdeterminowały przebieg wczorajszej, porannej fazy handlu na FW20U12. W efekcie otwarcie kontraktów wypadło aż 16 punktów ponad ceną odniesienia. Warto podkreślić, że jeszcze przed otwarciem rynku kasowego doszło do niewielkiego naruszenia zapory podażowej: 2175 – 2179 pkt.

Wrześniowa seria kontraktów rozpoczęła czwartkowe kwotowania z poziomu 2 128 pkt, tj. równo na poziomie poprzedniego zamknięcia. Decyzja Moody’s o obniżeniu ratingu Hiszpanii nie mogła sprzyjać poprawie nastrojów na rynkach a w konsekwencji w kolejnych godzinach handlu rynek skierował się na niższe poziomy.

Po środowej konfrontacji w przedziale cenowym: 2224 – 2227 pkt. (nawiązuję jeszcze do wygasającej dzisiaj czerwcowej serii kontraktów) niewielką przewagę na rynku udało się uzyskać sprzedającym. Wydawało się, że ruch korekcyjny przeobrazi się w nieco poważniejszą inicjatywę i niedźwiedzie zdołają przynajmniej dotrzeć do pierwszej zapory popytowej Fibonacciego (strefa: 2178 – 2182 pkt.). Biorąc pod uwagę nastroje panujące na wiodących rynkach Eurolandu ten scenariusz rzeczywiście wydawał się dość prawdopodobny.

Czerwień, która dzień wcześniej zagościła na Wall Street na chwilę zdeprymowała kupujących na warszawskim parkiecie i w konsekwencji czerwcowa seria kontraktów wystartowała wczoraj z poziomu 2 159 pkt, tracąc 5 pkt względem poniedziałkowego rozstrzygnięcia.

Z pewnością ważnym wydarzeniem technicznym ostatnich dni był poniedziałkowy test eksponowanej przeze mnie zapory podażowej Fibonacciego: 2165 – 2170 pkt. Co prawda bykom nie udało się jej sforsować, ale co istotne, nie odnotowaliśmy w tym rejonie jakiegoś silnego wzrostu presji podażowej.

Weekendowa decyzja Eurogrupy o udzieleniu Hiszpanii pomocy w wysokości 100 mld EUR z przeznaczeniem na dokapitalizowanie sektora bankowego istotnie poprawiła sentyment rynkowy na starcie poniedziałkowej sesji na Starym Kontynencie. Na warszawskim rynku terminowym, czerwcowa seria kontraktów wystartowała z poziomu 2 160 pkt, zyskując 18 pkt względem piątkowego rozstrzygnięcia.

Jak wiadomo w piątek była kontynuowana tendencja rynkowa, która po środowym przełamaniu eksponowanej przeze mnie zapory podażowej: 2090 – 2095 pkt. nabrała ogromnej dynamiki. W efekcie kontrakty na WIG20 znalazły się ponad zakresem cenowym: 2120 – 2126 pkt.

Pomimo dodatniego otwarcia, wtorek nie należał do udanych dla kujących kontrakty terminowe. Po starcie notowań na maksimach sesji kurs sukcesywnie się osuwał i przed 10:00 dotarł w granice odniesienia. Kolejne godziny napędzały podaż wspieraną po części także doniesieniami makro.

Co prawda wtorkowe otwarcie FW20M12 wypadło 9 punktów ponad ceną odniesienia, jednak już w trakcie pierwszej godziny handlu na rynku zaczął dominować kolor czerwony. Również w Eurolandzie (głównie w Niemczech) podaż dyktowała warunki gry, co z kolei w bezpośrednim stopniu wpływało na charakter warszawskiego handlu.

Otwarcie FW20M12 wypadło wczoraj aż 19 punktów poniżej piątkowej ceny odniesienia. Biorąc jednak pod uwagę fakt związany z silnym tąpnięciem za oceanem, a także fatalne nastroje panujące na rynkach azjatyckich (to z kolei ciągnęło rano w dół kontrakty na US Futures), taka sytuacja nie powinna oczywiście dziwić (w komentarzu porannym i tak zakładałem gorszy scenariusz, czyli test lokalnej zapory popytowej: 2018 – 2021 pkt.).

Czwartkowa sesja przebiegała w dobrych nastrojach. Kurs czerwcowej serii kontraktów terminowych wystartował z poziomu 2 051 pkt. W trakcie pierwszych 15 minut handlu rynek ustanowił dzienne minimum na 2 043 pkt, po czym strona kupująca zaczęła być bardziej aktywna. Inwestorzy wyczekiwali na publikację danych o PKB za I kwartał w Polsce, które podano o godz. 10.

Wczorajsze otwarcie wypadło kilka punktów ponad środową ceną odniesienia, jednak już za moment podaż zaczęła ponownie dyktować warunki gry. W efekcie kontrakty powróciły do korytarza cenowego: 2042 – 2045 pkt., który dzień wcześniej był respektowany przez uczestników rynku (choć w gwoli ścisłości warto nadmienić, że strefa została także dość wyraźnie naruszona).

Nie ma spokoju na rynkach. Po jednodniowym wzrostowym odreagowaniu wszystkie strachy wróciły ze zdwojoną siłą. Hiszpania wciąż niepokoi, greckie przedwyborcze sondaże jeszcze bardziej.

Wtorkowa sesja na rynku terminowym przebiegała w zmieniających się nastrojach. Kurs kontraktów terminowych rozpoczął dzień z poziomu 2 045 pkt, by po dwóch godzinach handlu ustanowić dzienne minimum na 2 026 pkt. Następnie do godz. 15 trwała nudnawa zwyżka która „wyniosła” FW20M12 jedynie do 2 040 pkt.

Czwartkowa obrona eksponowanej ostatnio przeze mnie zapory popytowej: 1982 – 1997 pkt. dawała nadzieje, że średnioterminowy potencjał spadkowy na GPW zaczyna się pomału wyczerpywać. Zainicjowany w popołudniowej fazie sesji ruch odreagowujący był tutaj również istotnym wskazaniem sugerującym powolne przełamywanie przez popyt bariery strachu.

Piątkowa sesja na rynku terminowym przebiegała w niezdecydowanych nastrojach. Kurs FW20M12 wystartował z poziomu 2 024 pkt, aby do godz. 10:30 ustanowić maksima dzienne na 2 049 pkt.

Czerwcowa seria kontraktów rozpoczęła czwartkowe kwotowania z poziomu 2 035 pkt, zyskując 12 pkt względem poprzedniego zamknięcia. Pierwsze minuty handlu przyniosły próbę poprawienia tego rezultatu ale po osiągnięciu poziomu 2 043 pkt kupujący spasowali i wysokość ta wyznaczyła dzienne maksimum.