futures (strona 18 z 49)

Środowa sesja na rynku terminowym, mimo pozytywnego rozpoczęcia, zakończyła się w neutralnych nastrojach. FW20H12 wystartowały z poziomu 2 368 pkt, maksimum dzienne na 2 372 pkt zostało ustalone w ramach kilka minut po rozpoczęciu handlu.

Informacje o zamiarze zaakceptowania przez greckie partie reform gospodarczych przyjętych przez rząd, a także deklaracje chińskiego szefa banku centralnego o potrzebie i chęci stymulowania strefy euro przez Chiny stały się głównym czynnikiem determinującym przebieg porannej fazy środowego handlu w Eurolandzie.

Przebieg wczorajszej sesji na rynku terminowych wyznaczany był przez dwie informacje (dane z Niemiec oraz USA). FW20H12 rozpoczęły dzień z poziomem 2 352 pkt. Do godz. 11 kurs kontraktów terminowych poruszał się wewnątrz 10-pkt przedziału 2 348 – 2 358 pkt.

Niewątpliwie ważnym wydarzeniem przedpołudniowej fazy wczorajszego handlu był odczyt niemieckiego indeksu ZEW. Warto podkreślić, że przed publikacją odczytu kontrakty konsolidowały się w stosunkowo wąskim przedziale cenowym, w rejonie strefy wsparcia Fibonacciego: 2346 – 2349 pkt.

Wczorajsza sesja przebiegała pod dyktando sprzedających. Notowania kontraktów terminowych rozpoczęły dzień z poziomem 2 403 pkt, w ciągu pierwszych 60 minut handlu nastroje były jeszcze dobre, a FW20H12 ustanowiły dzienne maksimum na 2 413 pkt.

Od kilku dni kontrakty poruszają się w dość wąskim korytarzu cenowym. Jak pamiętamy do wzrostu presji podażowej doszło w rejonie zapory cenowej: 2422 – 2427 pkt. zbudowanej na bazie zniesienia 88.6%. Trzeba przyznać, że po przetestowaniu wymienionego zakresu popyt stracił wiarę w możliwość wykreowania kolejnego impulsu cenowego.

Notowania kontraktów terminowych rozpoczęły piątkową sesję neutralnie. Przez pierwsze dwie godziny handlu kurs FW20H12 poruszał się wokół kursu odniesienia, po czym inicjatywę przejęła strona kupująca.

Wracając na wstępie do głównych wydarzeń mijającego tygodnia (koncentrując się tutaj jak zwykle na sygnałach technicznych) warto przypomnieć, że istotnym wskazaniem podkreślającym przewagę popytu było przełamanie bariery podażowej Fibonacciego: 2333 – 2339 pkt. (zbudowanej na bazie zniesienia 61.8%).

Czwartkowa sesja na warszawskim rynku terminowym przyniosła przystanek w marszu na północ. FW20H12 rozpoczęły zmagania z poziomu 2 392 pkt, zyskując 2 pkt względem poprzedniego zamknięcia. Pierwsze minuty kwotowań przyniosły ruch w kierunku 2 399 pkt, gdzie zostało wyznaczone dzienne maksimum, po czym do akcji przystąpili sprzedający.

Warto na wstępie przypomnieć, że w trakcie końcowej fazy środowej sesji kontrakty dotarły do ważnej strefy oporu Fibonacciego: 2392 – 2397 pkt. zbudowanej na bazie zniesienia 78.6%. Jak mogliśmy się przekonać, wymieniony przedział cenowy odegrał istotną rolę również w pierwszych minutach wczorajszego handlu.

Marcowa seria kontraktów rozpoczęła wczorajsze zmagania z poziomu 2 344 pkt, zyskując 14 pkt w stosunku do poniedziałkowego rozstrzygnięcia.

W minionym tygodniu obóz byków miał jak wiadomo wyraźne problemy z przełamaniem strefy oporu Fibonacciego: 2333 – 2339 pkt. Pomimo dotarcia kontraktów do ważnego węzła podażowego na rynku nie mogło jednak dojść do wykrystalizowania się ruchu korekcyjnego. Ostatecznie taka próba została zainicjowana, ale fala spadkowa wytraciła swój impet już w rejonie zniesienia 14.6% całego impulsu popytowego (był to zatem jedynie drobny incydent podażowy).

Początek nowego tygodnia na Książęcej wypadł po myśli strony popytowej. Na rynku terminowym, marcowa seria kontraktów rozpoczęła dzień z poziomu 2 316 pkt, tracąc 13 pkt względem piątkowego zamknięcia. W pierwszych minutach handlu kupujący podjęli próbę skierowania kursu FW20H12 na północ, jednak szybko do głosu doszła strona podażowa, co po godz. 10:00 przełożyło się na wyznaczenie dziennego minimum na poziomie 2 306 pkt.

Otwarcie FW20H12 uplasowało się wczoraj 13 punktów poniżej piątkowej ceny odniesienia. Tym samym kontrakty oddaliły się od bariery podażowej: 2333 – 2339 pkt., która w minionym tygodniu pełniła na wykresie (pomimo wielokrotnych naruszeń) stosunkowo istotną rolę.

Impuls ze strony amerykańskich władz monetarnych wyznaczył jednoznaczny kierunek dla sentymentu na parkietach giełdowych w trakcie czwartkowej sesji. Na warszawskim rynku terminowym, marcowa seria kontraktów wystartowała z poziomu 2 289 pkt, zyskując 14 pkt względem poprzedniego zamknięcia.

Wracając jeszcze na wstępie do przebiegu sesji środowej warto nadmienić, że niepokojącym sygnałem było poranne naruszenie ważnej zapory podażowej Fibonacciego: 2287 – 2292 pkt. Ostatecznie niedźwiedziom udało się przejąć inicjatywę, ale korekta okazała się bardzo płytka, gdyż wytraciła swój impet już w przedziale wsparcia: 2258 – 2261 pkt.

Środowy poranek nie wróżył pogorszenia sentymentu na GPW. Otwarcie wypadło na plusie w kontekście pozytywnych wtorkowych wyników Apple w USA. Szybko jednak rynki zaczęły się osuwać, w tym i kontrakty na WIG20. Przed południem notowania FW20H12 zeszły po kreskę i do końca dnia inwestorom nie udało się tego zmienić.

Jak pamiętamy w trakcie popołudniowej fazy wtorkowej sesji bykom udało się wybronić pierwszy węzeł popytowy Fibonacciego zbudowany na bazie zniesienia 14.6%. Ta okoliczność wskazywała, że obóz kupujących trzyma cały czas rękę na pulsie i jest w stanie podjąć szybkie działania odwetowe, gdy na rynku dochodzi do wzrostu presji podażowej. Przebieg porannej fazy notowań (mam już na myśli wczorajszą sesję) w pełni potwierdzał te obserwacje.

Na początku sesji we wtorek inwestorzy dyskontowali powrót obaw o sytuację Grecji. Fala korekcyjna nie była jednak głęboka i tuż po 10:00 kontrakty wróciły w obszar odniesienia.

Wracając jeszcze na wstępie do sesji poniedziałkowej warto przypomnieć, że obóz byków nie potrafił (pomimo licznych prób) pokonać swojego przeciwnika w rejonie: 2287 – 2292 pkt. Wymieniona strefa (zbudowana na bazie zniesienia pięćdziesięcioprocentowego fali spadkowej trwającej od 27.10 do 19.12) okazała się zatem stosunkowo istotnym przedziałem cenowym.

Środowa sesja na rynku terminowym przebiegała w niezdecydowanych, ale w większości byczych nastrojach. FW20H12 wystartowały z poziomu 2 240 pkt, by w ciągu pierwszych 30 minut handlu doprowadzić do ataku na poziom 2 254 pkt. Po otwarciu notowań na rynku kasowym rozpoczęła się szybka przecena sprowadzają kurs marcowej serii kontraktów terminowych do 2 226 pkt w ciągu zaledwie pół godziny.

Pomimo lekkiego potknięcia obozu byków za oceanem (mam tutaj na myśli przebieg wtorkowej sesji), poranna faza środowego handlu na FW20H12 przebiegła jednak pod znakiem dominacji popytu. W efekcie jeszcze przed otwarciem rynku kasowego kontrakty zdołały po raz kolejny dotrzeć do znanej nam już zapory cenowej Fibonacciego: 2249 – 2253 pkt. (jak wiadomo w trakcie wtorkowego handlu okazało się, że strefa jest ważną i nieprzypadkową barierą podażową).

Ostatnia sesja w minionym tygodniu przebiegała raczej neutralnie. Marcowa seria kontraktów terminowych rozpoczęła piątkową sesję z poziomem 2 210 pkt (+0,46%). Do godz. 14:30 na rynku nie działo się nic specjalnego, kurs terminowy oscylował w tym czasie pomiędzy 2 197 a 2 215 pkt.

W popołudniowej fazie środowej sesji obóz byków miał jak pamiętamy ogromny problem z przełamaniem intradayowej bariery podażowej Fibonacciego: 2155 – 2157 pkt. zbudowanej na bazie zniesienia 23.6%.

Poniedziałkowa sesja na warszawskim rynku terminowym przyniosła kontynuację presji podaży. FW20H11 rozpoczęły nowy tydzień z poziomu 2 158 pkt, 4 pkt poniżej poprzedniego zamknięcia. Początek zmagań zmobilizował kupujących, co przed godz. 9:00 przełożyło się na wyznaczenie dziennego maksimum na pułapie 2 179 pkt.